Over polarisatie en verbinding
Marjan Verplancke, coördinator vorming en publiekswerking bij het Hannah Arendt Instituut
Marjan Verplancke coördineert het luik vorming en publiekswerking binnen het Hannah Arendt Instituut. Haar expertise ligt in het domein van burgerschapseducatie rond thema’s als leren uit het verleden, bystandergedrag, asiel en migratie, propaganda en polarisatie. Vertrekpunt van haar bijdrage Tussen polarisatie en verbinding is dat democratie polarisatie nodig heeft. Alleen zo is sociale verandering mogelijk. Maar polarisatie kan ook grote schade aanrichten. Dat gebeurt als ‘wij’ en ‘zij’ elkaar niet langer zien als tegenstanders maar als morele vijanden. Hoe intenser de schadelijke polarisatie, hoe moeilijker het samen wonen, samen leren, samen werken. De verschillende facetten van polarisatie komen aan bod. Er wordt ook ingegaan op de verschillen tussen conflict en polarisatie, op waar polarisatie vandaan komt en hoe onze sociale identiteitsvorming samenhangt met ‘wij – zij’ denken. Tenslotte reikt Marjan Verplancke kaders en aanpakken aan om zinvol om te gaan met polarisatie.
De zegen en de vloek van de middenveldvertegenwoordiger, praten we vandaag liever met individuen?
Lies De Winter, Algemeen directeur Beweging.net
De theorie van het verschil (naar Audre Lorde)
Rachida Lamrabet is juriste en schrijfster over De theorie van het verschil gebaseerd op een werk van Audre Lorde. Diversiteit is een gegeven in Vlaamse steden maar dat wordt als bedreigend ervaren uit vrees om vervangen te worden: we hebben hier al te veel mensen die hier niet thuis horen, we moeten manieren zoek om dat terug te dringen om er nadien voor te zorgen dat iedereen ‘meer Vlaming’ wordt. Dat is een totale ontkenning van de creatieve functie van verschil in ons leven. Want verschil en frictie kunnen net de motor zijn die onze samenleving vooruit doet gaan. Dat diversiteit essentieel is voor een gezonde samenleving argumenteert de schrijfster Audre Lorde in The theorie of difference. Rachida Lamrabet pleit er voor om de kracht van diversiteit werkelijk aan te wenden door onder meer burgers effectief de ruimte te geven om politiek te handelen in een stad die het verschil niet marginaliseert en zich onvoorwaardelijk schaart achter mensenrechten.
